درجه اشتعال پذیری: شاخص اکسیژن محدود (LOI) تقریباً 18٪ تا 20٪ است، بسیار کمتر از استانداردهای بازدارنده شعله (معمولاً بیشتر یا مساوی 26٪). به عنوان یک فیبر طبیعی قابل اشتعال طبقه بندی می شود.
نقطه اشتعال کم (تقریبا. 150 درجه)؛ در تماس با شعله باز به سرعت مشتعل می شود.
با گسترش سریع شعله به سرعت می سوزد. پس از برداشتن منبع احتراق همچنان می سوزد (خود خاموش نمی شود)
بوی سوختن شبیه بوی سوختن کاغذ است (به دلیل محصولات پیرولیز سلولز).
باقیمانده از خاکستر پودری سفید مایل به خاکستری- (نمک های معدنی کاملاً اکسید شده) تشکیل شده است.
مواد بازدارنده شعله آزاد-هالوژن بر پایه فسفر{{1} (مانند پلی فسفات آمونیوم)، پیوند سطحی، نانوکامپوزیت ها.
نتایج اصلاح: LOI را می توان به بیش از 34% افزایش داد. عملکرد سوزاندن عمودی به امتیاز UL94 V-0 می‌رسد (خود خاموش شدن پس از برداشتن شعله، بدون قطرات شعله‌ور).
